Durup Durup

Durup durup korkuyorum..Durup durup soruyorum yanlışları...

Ama hep önce bir duruyorum..O kadar hızlı ki her şey,önce bir duruyorum..

Kaldığım yerden devam etmem gerekiyor çoğu zaman.İçimden çıkıp dışarıya aynalara dönmem gerekiyor bazen de..

Aynalara..Evet!!!Onlara bakmak bazen çok zorlaşıyor..

Her baktığımda beni görememek üzüyor..Bazen beni,bazen zamanı,bazen anıları,bazen vicdanımı görüyorum aynada..sonra duruyorum işte..sonra durup korkuyorum..sonra durup soruyorum..Neden diye!

Zaman çok can yakmıyor...vicdanınsa,yakandan olmuyor çok çektiriyor insana..Beni görmek zaten en güzeli..Ama en çok anılar yakıyor canımı..

Sizlerde de olur mu bilmiyorum ama bazen kendimi bir yıl öncesine,bir ay öncesine benzetirim aynada ..'' O zaman da böyleydim'' derim.İşte o an ...işte o zaman..İşte o zamanlar..Anılar ...

Bu ara yine oldu..ama bu sefer tüm gün ayna karşısındaydım sanki ve öyle ki gün boyu bir aynaya bakmadım durarak...ve tüm günüm sanki bir buçuk yıl öncesiydi..Sonra durdum,korktum,sordum..Gün bitti..Anılar tazelendi,kalbim ısındı,soğudu,yandı,kül oldu, sonra yapıştırdım..

Gün bitti ama ben bitmedim..Gün bitti ama anılar bitmedi..ve kabullenmek gerekirdi..bazı anıları yaşamak için aynaya ihtiyaç yok..Bazıları vardır kalır,bazıları vardır unutulmaz..aklına geldikçe durup,korkar,sorarsın..İşte bazıları vardır...Gözünden bir damla yaşı hep ona ayırırsın..Bazıları vardır;işte hep o bir damla yaşta kalmalıdır..Damlaların denizlere dönmesin diye...

Gözler Kapalı

Gözler Kapalı

Sözlerimde hep beraber boğulalım hadi..hadi gerçekleri içimize çekip vuralım kendimizi sokaklara.Balkondan kafayı uzatıp bir bakalım dünyaya..gördüğümüz kadarını dünya diye değerlendirmemek şartıyla..Fonda Johny Cash-Hurt çalıyor..Gözleri kapatıp,derin bir nefes alıp içimizde ki dünyaya kollarımızı açalım...ve sonra ...sonra..geri dönmesi çok zor..O andan sonra herkes gözünü açmaktan korkar;çünkü sanıldığı gibi olmak istediği yerde değildir insan..

Gözlerim açıkken bir şehir,kapalıyken bir dünya görüyorum ...
Gözlerim açıkken seni,kapalıyken içini görüyorum..
Gözlerim açıkken izliyorum,kapalıyken yaşıyorum aldığım nefesi..
Gözlerim açıkken hayal kuramıyorum ben...

Peki nerde o zaman..nerde sonu?

Neden gözlerimiz açıkken bu kadar azız?Neden yollar bu kadar kısa..

Acaba sorun gözlerin açık olmasında mı,yoksa gözlerimizi açıp baktığımız fotoğraf mı?

Fotoğraftaki telaş boğuyor insanı..gözlerim açıkken boğluyorum ben..

O yüzden şimdi pencere kenarında kollarım içime açık,gözlerim tüm dünyaya derin derin nefes alıyorum..yaşıyorum...görüyorum..izliyorum...seviyorum...ve bende ordan dönmek istemiyorum..Ama kaçar yok açılacak gözlerim...ve bir gün gözlerimi açtığımda kendimi kaybettiğim karanlıkda bulacağım bedenimi ve ruhumu...ya da bedenlerimizi ve ruhlarımızı...

korkunç akıllılar...

Korkunç Akıllılar

Manasız bir kaç cümleden öteye gidemiyor hiç bir keşif..hep işte tamam bu defa en ince ayrıntı benimdir dediğin anda;soyut,sıradan ve sakin oluyor herşey.Hayat senin hiç bilmediğin noktalarında kusursuzlaşıyor.Sade ve düz olanların hepsi aynı gibi geliyor.Sade ve düz olanlar kadar karışık hiç bir şey yok bu dünyada..Siyah ve beyaz kadar zıt görünsede olanlar,basit diye bir şey yok aslında...
Gördüğün kadar sanmak her şeyi büyük yanılgı..bu bende acıma hissi uyandırıyor.Baktığın yerde asla sadece insanlar ve ağaçlar yok..Baktığın yerde soluk var ve ateş ...
Aklını kaçırmak komik geliyor insanlara ya da acıklı ama neden!!Neden acıklı..ya da komik...
Hiç bir kimse bir deliye acıyan kadar komik değildir ve acınacak halde de değildir.
Ben çok düşündüğüm zaman ve bazı cümleler kurduğumda deli gibi görüldüğümü farkediyorum.Oysa ben bir aynayım onlar için ve herkes için...bana bakınca delilik görüyorsan eğer kardeşini görmüş kadar mutlu olmalısın..ama gerçekte ben senin kardeşin değilim..ben aynayım senden değilim..
Bir soğukluk var,bir yalnızlık ve bir kaç soru...dönüp duruyor dünya..saniyesiz,kuralsız,minnetsiz..
Zaman geçtikçe daha da yalnız ve soğuk;kuralsızlaştıkça daha da fazla soru ve dünya minnetsizleştikçe daha da fazla delilik saracak buraları..sonra isimler değişecek..deli olanlar buraları sararken akıllılar haklarını verecek onlara..öyleki her şeyi bu kadar korkunçlaştıran o meşhur akıllılar olacak çünkü...ve sonunda hak yerini bulacak akıl,asıl sahiplerine delilere verilcek.Ancak hiç bir akıllının yıktığını bir deli düzeltemeyecek!Ne kadar artık onlar da akıl sahibi olsa da ...O bizlere isim veren akıllılar artık isimlerimiz altında sığınacak... Ve hiç bir deli bir akıllının yıktığını düzeltemeyecek...Çünkü bir deli hiç bir zaman bir akıllı kadar şuursuz olamadı,olamayacak...
DELİLERE SAYGI DUYAR DİĞERLERİ....(SİYAM BALIĞI film)