...Ve Ben de Şimdi Şöyle Böyle

Hadi anlat artık...Bir şeyler söyle.Gideceğim yolu göster bana.Bu halde ne tarafa dönsem dört duvar.Kapı bile yok ya da var ama...Ben mi görmüyorum bu kupkuru,dört duvarın renklerini.Üzerinde rengarenk resimler var ama ben mi farketmiyorum!Seni göremeyen ben miyim yoksa?Sanırım okuyamıyorum ben seni...

Nerde sevinçlerim!Hani buradaydı,daha az önce.Belki de yalnızca biraz dikkatsizimdir.Tamam öyleyse,bir kez daha bakıyorum binlerce kez baktığım yerlere.Her bakışımda biraz daha yıkılıyor bu duvarlar.Sıvaları da dökülmeye başlamış.Anlayamıyorum,ben mi okuyamıyorum seni?

Buradan çok netsin aslında.Siyah ve beyaz kadar belirgin bir gri.Yalnızca önünde ki o perdenin buğusundan oluyor tüm bunlar.O perdeyi de kaldıramıyorum ben.Oysa izin versen,belki biraz daha bana yardım etsen.Öylece durup bakma bana.Bulmamı bekleme seni bu kadar çaresizce ya da bu kadar zor şeyler isteme benden.Yolu açar ruhumun içinde ki benzerlerin belki ama;sana vardığımda ne halde olurum bilmiyorum.

Belki de seni arayanı görmek istemiyorsundur.Belki de beklediğin kadın olmadığımdandır bunlar.Yanıldığını mı düşünüyorsun ya da düşlüyorsun.Öyleyse bu buğular senin düşlerin mi,bu perde düşüncelerin olabilir mi?Hadi biraz daha yardım et bana.Yenileri hafızama almaya çalışırken hatırlamaya çalışıyorum seni.Özlemini bir kez daha söylesen...Fakat tabi bir özlemin var mıdır ki?Oysa anlamak istemediğim şeyler var benim.Zamanında anladıklarımla yetinmeye çalışıyorum,yetiştirmeye çalışıyorum o günleri bu saçmalıklara.Oysa bakışların da yok şimdi...

Hadi ama komik oluyor bu oyun..Yakında gülmekten ağlamaya da başlarız.

Uzak ama yakın olmak mı istiyorsun.Peki nasıl olacak?Yeterince uzakta mısın ya da yakın olmak için o kadar uzaktayken,elinde neler var.Çiçeklerinin kokusu buraya ulaşmıyor.Meraklanma sen ne kadar uzaktaysan ben o kadar yakınım sana.Ancak benim ellerim sana ulaşan,çiçeklerinin kokusunu almak için.Senin bir çaban yok sanki.

''Çiçeklerim var biliyorsun,kokusuna ne gerek var'' diyorsundur şimdi.Oysa ben nerden bilebilirim ki,yaşıyorlar mı eskisi gibi...Bana çiçeklerinden gönder biraz ya da ellerini...

Sen hep öyle duracaksın değil mi?Çünkü sen öylesin ve ben de böyle...

Ne garip herkes bildiği gibi,bildiği kadar...

Ya değilsen,ya daha fazlası varsa.Söylemeye mi çekiniyorsun ya da ben kendimi bu kör kuyudan çıkarmak için saçmalıyorum değil mi!

Acıklı şimdi.Bu halim çok acıklı.Histerik düşüncelerle seyiren bir deli gibiyim.O kadar vahim ha!

Şimdi ben bekliyorum.Ben gitmeyi sevmem,gidenleriyse hiç!Ben şimdi bekliyorum;çiçeklerini özledim,kokusunu özledim...Hadi bana biraz yardım et!Özlemime biraz yol verde benden çıksın gitsin artık...

...Ama sen öylesin,ben de böyle...Bildiğin kadarsın,bildiğim kadardım.

Sen öylesin ve ben de şimdi şöyle böyle...