24/6/2007 - Kayboluş..(Eski Blogdan)

Bana söylenilenleri sende duydun..sende duyunca ağladın..ama hiçbir şey yapmadın.
Bir küçük umudu sende taşıdın..sende ağırlığında hırpalandın..ama umudundan caymadın.
En tepede için boşalıp dağlara yük olana kadar bağırdın…ama sende yeniden
dolup taştın.
Tek bir kez yapma denileni yaptın..ama sende kendini kendin olmakla çok suçladın.
En başındayken en sonuna vardırdı endişeler..ama sen henüz sonda değildin..
Gülünç olan her şey gerçek olmaya başladı birden..ama sen gülemedin o sulu şakalara..
Geceleri kendine döndün,kendine sordun en çok…ama sen orda değildin..
Endişeler en yakınındaydı artık aniden…ama zaman kayıptı uzun zamandır..
Ne..neden..niçin…kim içindin acaba …yanıtlar çoktan verilmişti ve sen duymamıştın aslında …
Aitliğini aradın uzun uzadıya,bağlılığını…ama onlar senden sıyrılmıştı bir boşlukta …
Yol boştu artık bomboştu.. o uzun belirsizlikte bildiğin tek şeyse yürümekti kendiliğinden…
Zaten dursan ne olacaktı ki…ne fark edecekti manasızca gitmekten..
Geçmiş sandığın gibi gelebilir miydi gerinden..ve dursan yakalayabilir miydi seni..
Bir ihtimal belki…
Sen yoktun,duyguların yoktu öyle ki zaman da yoktu…ama korkuların vardı sınır tanımayan…
Her şeyi yitirdiğin anda bile durmanı engelleyen gölgeler vardı zamanından kalan…
Hiç cesaret edemedin onları yanında taşımaya..ama sen onları kucaklamıştın çoktan..
Geriden alıp,önüne koymuştun yoktan yere …ama sen kaybetmiştin seni …
Ve çıkıp içinden ben baktım sana…
Seninleyken görmediğimi ..sen sensizken anladım aslında… En iyisi mi senle ben mesafe koyalım artık aramıza…