Ne düşünüyorum şu an da!Neler düşünebiliyorum ya da belki de yalnızca dalıp gitmişimdir ve abartıyorumdur bu aptalca durumu.Oysa daldıysam bir yerlere,o an düşünmüyor olsam bile düşünecek önemli bir şeylerim var demektir.Öylece devam etmek çok sakıncalı.Hayata yaşama karşı sürekli dalarak bakamam.İzleyemem uzaktan bütün acıları ve mutlulukları.Zaten izlemiyorum da,hissedecek kadar içindeyim!
Şimdi belki de bedel ödeme günü gelmiştir.Oysa neyin bedelini?Hem zaten ödemedi mi onlar?
Yanlış zamanda ve çok erken,içimden gelmeyen bir kahkayı atmaya çalıştım ve bu nerdeyse canıma mal olacaktı.Ortada gülümseyecek bir durum yoktu ancak herkes gülmeye çalışıyor en azından bir nebze tebessüm ediyordu.Bense hep acıklı,asık suratlı çocuk olarak kalamazdım.Yalnızca tebessüme çok yakın bir hisden kahkahaya geçmek oldukça zordu ve öyle ki gerçekleşmedi de...
Taklit etmeye çalışmaktı bu benimkisi.Belki de kendime engel olduğumu düşünüyordum.Kendimden bir şeyleri çaldığıma inanıyordum.Oysa yalnızca inanıyordum ve düşünüyordum.Bunlar gerçek değildi.
Sonunda kahkahalar boğazıma dizildi,hemen ardından yaşlarda gözbebeklerime.Gerçek buydu,mutluluk taklit edilemezdi.Şimdi bu ufak oyunum,gerçek tebessümlerime engel oluyor gibi...
Klasik film replikleri gibi şimdi her şey..Yanlış zaman,yanlış yer hepsinden de önemlisi yanlış adam!
Yanlış kahkaha...
Tam da şimdi aynanın karşısına geçip,çok pis kendimle dalga geçmek istiyorum.Gözlerimin içine bakıp,nasıl da haklı çıktığımı izlemek izsiyorum.Tabi bir yandan da ne kadar saçmalayabilmiş olduğumu.
Oysa bir yandan da endişelenmek çok saçma..Çünkü ne olursa olsun gülesi geldiyse insanın tutamaz içinde hele ki kahkaha atacağı varsa susmasına imkan yoktur...
Saçma bir yaz ı oldu ama olması gerekiyordu!
