Bunca birikmiş yükle sabretmek artık çok zor.Öyle tükettiler ki bütün iyi niyetleri,artık gülen yüzler bile yalnızca birer sıfattan ibaret kalıyor.Yanlışlıkla yapılmış,yanlışlıkla sürdürülen ve yanlışlıkla çalınanlar bunlar.Hiç bir şey bilinçli değil,öyle ya bu yüzden affetmek gerek.Sımsıcak yüzlerle,donmuş ruhlarla affetmek gerek.Sanki çalınanları geri vermişler ya da sanki öyle bir şey mümkünmüş gibi bakmazlar mı sana!Uyanmadan uyutmaya çalışmaktan başka bir şey değil bu.
Ne vardır oysa değil mi?Herkes acı çeker,herkes ağlar bu dünyada,bu sebepten de doğaldır olan biten her şey.Ne olursa olsun,dilersen onların attıkları çelmelerle tüm dünya yıkılsın ve sen de altında kal.Yine birileri çıkıpta ''çekilseydin'' diyecektir.Kimse kabul etmek istemez ne de olsa mutluluk hırsızı olduğunu.Neyin ve kimin olursa olsun!Kaçmak en namuslusu gelir onlara.Onca nutkun değeri kalacak sanarakta devam ederler anlatmaya.Hayatı cahillikten dinlemeni isterler.
Artık hiç sabrın kalmadı!Atılan çığlıklara,yüksek seslere gücün kalmadı.Hep sustun ve içine kustun yine her şeyi.Hep sessiz sessiz kaçtın sen.Büyüdükçe büyüdün ancak diri diri gömüldüğünü göremedi kimse.Çukuruna bile sığamadığını göremediler.Gözlerine bakmaya kimsenin cesareti yoktu anlaşılan.Gerçeği görmeye kim dayanabilirdi ki..
Ya söylenecek olupta söylenemeyenler.Bir gün kaçarsa ağızdan kim kalkabilecek bunca yükün altından.Vicdanının çığlılarını ancak canlarıyla ödeyebilirlerdi herhalde.Oysa can istemiyoruz biz,bedel istemiyoruz.Biraz huzur,biraz mum kokusu istiyoruz yalnızca,öyle hoş bir eda diliyoruz...
Oysa bu oyun körebeden farksızken!
Daha ne istiyorlar anlamıyorum.Yıllardır sıkıyorum ben de yumruklarımı.Yumruklarımın içinde biriktirdiklerim.Nefretlerim...Oysa kinden nefret ederdim ben.Yine de artık unutmak yok hiç bir şeyi.Yumruklarımda eriyemeycek bundan böyle olan bitenler.Gözyaşlarımı onların içine akıtmayacağım artık.Onlar birer sabır taşı olmayacak.Onlar benim cümlelerimi savuracak artık her yere.Hepinizin yüzüne çığlıklarımı onlarla atacağım.
...Ve vicdan da yok artık.Acımakta öyle..Nefret kokar mı?Hem de öyle bir kokudur ki yıllarca onunla uyur,onunla yer onunla içersin.Gün gelir nefret artık sensindir.
...Ve hep aynı şey olur.Sen bu kabusun en derin yerinde savrulurken derin bir nefesle uyanırsın.Bilirsin ki onun elleri hala seninle.Onun yüce dilekleri seninle..
.....Ve bir süre daha susarsın onun için.Şükürlerinle beraber,yumruklarına sığınırsın yine derin bir nefesle!
+Yani sen yine en iyi bildiğin şeyi yaparsın!
