Ve onlarca kez düştüm,öldüm...

Ve onlarca kez düştüm,öldüm
Onlarca kez dirildim yeniden
Şimdi yine öldüğümü hissediyorum
Nedir bu lanet, bir lanet midir içimi acıtan!
İçime sığışan hainlikler!
Ruhuma sinen hainler!
Nasıl değişir ki her şey, nasıl silinir bütün güz,bahar ve kış
İçinde yoktu belki hiç kötülük
En çok iyiler yıktı beni
En çok onları taşıdım sırtımda
İndirdiğimde de acıttı yoklukları
Varlıkları yoktu ki,
Varolamamalarının gerçeği sızlattı beni

Her gün konuşuyorum kendi kendime
Bir deli için onlarca hikaye anlatıyorum
Bir deli için ne güzel kaçışlar bunlar
Hala kaçırmadığım aklım,ne zaman terk edecek beni acaba?

Mutluluk oyunları yaratıyorum kendime
Güzel düşlere sarıyorum tüm uykularımı
Uyumuyorum oysa öylece derin
Uyanığım her gün ve gece de
Bunu anlatmak ne güç
Susmak ne zor ve beklemek
Sanki ardımdan gelen isimsiz bir kara bulut
Her yerde bir sağanak, her durakta bir sel

Soğuyorum gün geçtikçe
Isınıyorum tekrar
Ve sonra yine soğuyorum bir daha yanmayacağımı düşünerek
Ve gün geliyor yine ısınıyorum ,inadımla!
Kelimenin tam anlamıyla olmasa da eksik kalmanın bilnci bunlar
Olmayan oyunlar, olamayan insanlarla beraber rüyalarımda
Her uyanış uzun bir ağıt yakıyor ölü uykuma

Bitmeli artık, tıkandı damarlarım
Kurudu gözlerim ve sözlerim
Bitmek bilmeyen bir karmaşa
Beynimin içine giren her yüz, her ses
Geçmiş değil bunlar yalnızca
Geleceğime sinen kokular
Çiçek bahçesine ait olmayan kokular!
Derdim istememek değil
Derdim ne unuttum zaten
Gözyaşlarım susunca, dilimde sustu bir süre
Boşlukta yankılandı kıpkırmızı gözlerim
Suya düşen yansımama güldüm,komikti !
Sana baktım,komiktin!

Hem onca sözü yaz bir kenara
Ben yazıyorum ve dönüp okuyorum sonra
Her defasında aynı kapıda buluyorum kendimi
Aynı pencereden, aynı manzara
Bir gün ya bu ev yıkılacak ya da manzara silinecek
Belki de pencerem kapanacak ve içinde ben olacağım
Kapılar çarpılacak hızla
Şiddetinde boğulacaklar
Ve ben yine sana lanet ediyor olacağım
Mutluluğun olmayacak, ben senden geçene dek!
Bu bir yeminse sence, korkma
Acırken, acıtmadan edemiyor insan,
İnsan ne de olsa kocaman bir safsata!!