Kendini mutlu zannetmekten doğan garantinin insanda yarattığı eksiklik

Acaba en değerli olanı hangisi?

Değerleri neye göre doğru yanlış diye ayırıyoruz ki, ve bu lanet olası düzen nasıl da istediği gibi yapmış bizi.Garantiler arayan insanlarla dolu etrafımız.Mutluluğuna garanti, hayatına garanti, zamanına garanti, kalbine garanti…Zaman kaybetmeye tahammül yok.

İnsan kendini koca bir yalnızlığın içine çekiyor böylece.Yalnız ve sözde kendini mutlu zanneden bireyleriz.Ama öyle oldu ki, artık kendini mutlu zannetmek, mutlu olmaktan daha çok güven veriyor insana.Yani bu devirde mutlu olmak böyle oluyor.Önce kendini mutlu zannetmeyi garantiye alıyorsun ve mutluluk taklitleri gittiğin yere kadar eşlik ediyor sana.Sonra bıraktığın yerden aynen devam ediyorsun.

Mutlu olduğunu zannederek mutlu oluyorsun.Koşulların garantideyse, çok adice sen de kendini mutlu zannediyorsun.Büyük çelişki.Büyük çarpıklık.Sonra neden insanlar bu kadar çok boşanıyor , yok neden ilişkiler eskisi gibi değil.

Hoş eskiden de çok iyiymiş gibi.İnsan işte elini attığı yerde kendi yaradılışı dışında ki kendi yaratısından çıkan hiçbir şey doğru değil ya da tam değil.

…Ve eksikler gün geçtikçe bizi azaltıyor.