Senin kalp dediğin

Kepenkler kapamak istiyorum üzerime
Hiç kimse görmeden geçip gitmek istiyorum
Hiç kimse görmesin istiyorum belki de
Yok olmak mümkün mü, bunca varlığın içinde

YOK- olmak istiyorum.

Bir delinin hatıra defterinde küçük bir çizik değil!

Elidmen düşürürüm diye korkarken ben
Elden düştüğümü görüyorum
Daha fenası anlıyorum, daha fenası biliyorum
Bilmenin yarısından bir fazla var
İşte tam orda nefes alamıyorum.

Yasaklanıyor, kenetleniyor...
İçim büyük değil ve ben nefes alamıyorum
Senin yüzünden değil
Geçmişi, geçirmediğimden belki...

Sen dediğim kimsin hem?
Sen dediğim, neresindesin tam olarak ben olmanın?
Olamamanın ya da ...
Ne arıyorsam koca boşlukta,
Koca kahramanların küçücük denizlerde boğulduğunu görmekten başka
Neye yaradı senin sözde sevgi dolu bakışların
Bir hiçe gömüldü,
Öldü!

Ve ben biliyorum...
Asla dirilmeyecek bir aşkın yasını tutmaktan başka ne yapabilir kalbim!
Hem senin kalp dediğin neresinde duruyor ki bedenin?