çocuk

Farklı olmalıydı
Farkı vardı
Var olduğunu sanmıştım
Sualsiz mutluluğun adı yok
Ve kayboldu
Boşlukta sayılı günler

Keder dediğin üç günlük yalnızlığa eşlik
Deliymişim deliye gün verdim
Gün içinde sayısız ruh
Ruhum tenden ayrıldı bir gün
Ölü beden kimsesiz çocuk

Çocuk ,
Bir Kabul
Çocuk bir aşk
Çocuk …
Yalnızca bir düş
Delice kemik
Umutsuz bir yol
Bir yokluk bu çocuk.

Kementini saldım bende yalnızlığın
Hangi rüzgara yelken açsam
Hangi denize bir gül atsam
Açsam çiçeklerce ve ölsem
Öldürmeyi göze alarak
Gönüllüleri var bu işin hem
Gel desem ve git
Bende biraz yangın bende biraz acı olsam
Biber gibi.

Tenini unutsam sonsuza dek
Fikrini içsem ve bitse bu bir bardak acı su
Içinde boğulmadan boğsam içimde
Ne rengi kalsa onun da ne adı
Tıpkı onlar gibi . . .
Bir isim olsa o da yalnızca
Bir göz bir dudak ve bir nefesten ibaret kalsa
O da tıpkı onlar gibi.