....

Sadece yılmamak...
Bu hayatta her zaman yalnız ve tek başımıza olduğumuzu anladığım yegane günlerden biridir bu.
Bazen size en uzak ve en beklemediğiniz insanların elleri sizi uçurumun tam kenarında yakalarken; kimi zaman da en yakınınız olacakların elleri aynı uçurumun kenarında size çelme takıyor.

Çelmelere ağlamaktan ellere sarılamadığım anlar oluyor ama bu sefer farklı.Artık kendim için ve kendime çalışıyorum.Dönüştüğümü bilmek beni mutlu etmese de güçlü kılıyor!