Korku (muz) !

Ve birden düşersin…
Nerede olduğunu anlayana kadar yıllar geçer
Gözyaşları akar, yanakların biraz paslanır
Düş görmeyi seversin,
Ancak düşmek korkutucu olduğundan
Sınırlarını öğrenmeyi ihmal edemezsin.
Korkunun baş tacı edildiği bir yerde olmak istemiyorum!
Korkudan sıyrılmak gerek
Engel olmamalı,
Uygun bir dille özgürlüğümün anahtarlarını vermeli bana…
Dikkatli dinlemezsen korkularını
Yalnız kalırsın!

Kaç adam ya da kadın eder bu şehirler, bilemiyorum
Ancak topumuzun korkularını sıraya dizsek
Ölüm ve yalnızlık yarışırdı bu aciz zamanlarda…
Tek bildiğimse çok daha kalabalık olmamıza rağmen
Artık çok daha az ‘’insanız’’ !