Böyle zamanlar

Kilometrelerce uzaktayım o küçük şehirden
Oralardan buralara tek bir parça getirmedim yanımda
Ya da yalnızca öyle zanneder ya bazen insan
Öylece kendimi kandırmak niyetindeyim
Utanmadan!

Saatlerin, günlerin, ayların ve yılların
Tüm bunların anlamsız olabileceğini görmek,
Koşulların törpülediği durumların
İnsanı nasıl da birbirine kattığını anlamak
Hiç bir şey yapamamak, seyreylemek
Gideni, gidenleri, gelenleri, kaçanları
İşte böyle zamanlar da bilhassa ben,
İnanmak istediğime inanır, onu gerçek kılarım.

Sanki uzun bir yolculuğun sonuna geliyorum
Yavaş yavaş içime çekiyorum geçmişi
Hepsini kusmak niyetindeyim oldukları zamana
Ve bugün, burda geçerli olan
Benim, sensin, onlar,
Biziz...
Koşulların konumlandırğını bizler!
Konumların sorgulattığı hallerde,
Sorularla ve cevapların ağırlığıyla boğuşuyoruz...

Ben değiştim, sen değiştin, o değişti
Ben değişmeye devam edeceğim, sen de öyle
O da bambaşka biri olacak
İşte böyle zamanlarda bilhassa ben,
İnanmak istediğime inanır, onu gerçek kılarım.

Ve şimdi ben, yeniden inanıyorum,
Yeniden ve hiç olmamış gibi...