Fikri Fakir

Kompartımanın sessiz ve rutubetli havası
Tek gecelik numunelere satılmış eriller!
Farkında mıydı bahçesinden gülleri koparırlarken.
Tek bir güldü gül gibi kokmayan
Ruhunda bir amonyak havası bir alkol muhabbeti vardı
Sarhoştu,
Kanımca kararmak istiyordu!
Soyut bir hamlesi vardı
Gözleri vardı sonra sadece,dile susamışlardı
Anlama yontulmuşlardı,
Fakirdiler,korkaktılar ve sıfatsızlardı düşlerde…
Batıyorlardı senin çıktığın yerden hayata
Hatta gömülüyorlardı ilelebet sessizliğe
Ve hazmetmek gerekirdi ,
Fikri meçhul yalnızların hırçın bebeliklerini!
Bir fecre varış diledi günlerce
Ve günlerden bir gün sonsuz bir şafağa kaydoldu
Kimliksiz,sahipsiz…
Yaralıydı,yaradandan taraftı sessizce
Anlatamıyordu hükmünü ardında kalmıştı gün ve güneş çoktan
Yıkılıyordu üzerine,
Yalanlar,yalandan dolandan masallar kalmıştı elinde
Kırılmış birkaç yeni yetme cümle
Yoruluyordu ve iki elinin arasındaydı hazinesi
Belki de altından bir cehennem kuyusuydu serveti sandığı…
Ve günlerden bir gün sonsuz bir şafağa kaydoldu
Fikri fakir,cümlesi loş kendi nahoş bir fırtınaydı