Hep Aynı Şeyden Korkarım Ben

Kelimeler vardır
Ağır, kısa, mahkumiyet kokan
Hep aynı şeyden korkarım ben

Kendini yalnız sanma
Aklın birbirine girmiş, tir tir titriyorsun
Kağnı gibi yavaş yürüyorsun
Ben sadece doğru diye sustum.
Doğrularım, yanlıştır diye.

Hep aynı şeyden korkarım ben!

Kendine pay biçmek isterken kadın
Koca bir hançerle yarıyorlar içini
Gümüş tepside sunuluyor hayata
O hayat ki, sebepleri paha biçilmez

Onca memleket gördün
Küçücük bir çatı katından güzel değildi manzarası!
Küçücüktü ya, ondandı belki…

Hep aynı şeyden korkarım ben!

Gözlerin kararmışsa içten içe
Duyun beni, duyun hadi
Koşun matemime
Bu defa kim kurtaracak,
Kim öldürecek!

İçimi avuçlasınlar, parmaklarını bandırsınlar
Yolsunlar, paylaşsınlar beni
Hep aynı şeyden korkarım ben

Ve biterken,
Sayamadım kaç tane kaldı benden!
Zamanın biter şimdi,
Hadi koş sende
Elini korkak alıştırma
Kötülüğe doymak var bende!!