Öğrenecek Çok Şey Var...

Kaptırdığım suların derinliği çok açık

Ama korkmak saçmalık...

Çok geç olduğu zaman endişeler hep saçmalıkdır zaten...

İsteyerek ve bilerek girdiysem eğer hikayeye

Tüm kahramanlar yük artık üzerimde

Ölsem desem mesela ki iyiler hep kazanır hikayelerde
Olmaz sanırım...

Terketsem desem,ki iyiler bırakıp gitmez ...

O zaman vazgeçeceksin bir şeylerden..

Ya erdemlerinin iplerini sereceksin yerlere

Ya da melekcilik oynamayı sürdüreceksin

Mümkün olsaydı eğer çok isterdim

Yanlışlarıma rağmen iyi ve erdemlerime rağmen

Arada bir kötü olmayı ...yani aslında insanca yaşamayı

Ve hayır demeyi..öğrenmek isterdim...

Ve öğretmek isterdim

Hayır dedinildiğinde cehennem kılıçlarını hazır etmemeyi

Ve evet denildiğinde cennet bahçelerinin çiçeklerinden

Taç armağan etmemeyi...

Çünkü kılıç adalet için kan,

Çiçekse öldürmek için bahar kokar bazen...

Oysa henüz yeterince büyümedim

Ki hiç bir zaman büyüyemeyeceğim yeterince

Şimdi yirmiyim,kırklar var

Yarın kırklarımdayken ben,onların altmışları olacak

Ve öğretmek için sonunda hep çok erken olacak..

Oysaki erdem biriktirdiğin yıllardan değil

Ruhun hamurundan gelir...

Oysaki bilgelik katettiğin fi kilometre yıldan değil

Ruhunun ışığından gelir...

Bunları da öğretmek isterdim ama dedim ya..

Ben henüz yeterince büyümedim...

Ve işte bu yüzden,ne iyi ne de kötü olabildim

Yanlışlarıma rağmen iyi,erdemlerime rağmen

Arada bir kötü olamadım bu yüzden...


Belki de ben de bir şeyi kaçırdım bu arada

Belki ben de yanlışlarıma rağmen iyi ve erdemlerime rağmen

Arada bir kötü olmalıydım..

Hem de size rağmen...

Ve insanlığın tanımı değişmişken..

Belki ben de bunu öğrenmeliydim ..

Bilmem...