Kadının...

Kadının içi bomboş...
Hiç bir söz dilinde değil!
Kalbi bomboş,hiç bir aşk elinde değil!
Derinlerde öylece sarmaşık güllerini izliyor..
Gül ve diken yok bilmekte..
Yalnızca güller var.
Parlak,mis kokulu güller...
Kadının elleri kan içinde,mis kokulu acıttı canını
Oysa gül ve diken yok bilmekte,
Yalnızca güller var.
Huzur kokuyor şimdi her yer ve her şey.
Dikenler ayrı dalda salınmıyor bilmekte..
O şimdi duyuyor geceyi ve gündüzü
Geçmişini ve gününü...
Kadının içi sarhoş,zihni yokların içinde varoluyor sanki
Hoş nidalar çınlıyor kulaklarında
Onun rengi yok şimdi
Teni yok!
Kadının gözleri bomboş
Anlama vardıramıyor hiç bir şeyi.
Ona gitmek güzel geliyor,içmek şu ekşimsi hayatı.
Kadının ruhu bomboş..
Açlıktan kıvranıyor belki..
Onun elleri kan içinde,mis kokulu acıttı canını...
Şarap tadında artık her şey.
Tüm güller sarhoş artık,dikenlerine sarılıyor güller
İçinde kaybolasıya acının...
Kadının elleri kan içinde şimdi..
Kendine sarıldı...