DİPTEKİLER

Soğumuş bir fincan kahve.Gözleri düşünmekten küçülmüş bir adam.Karşı koltukta ona temkinle bakan kadın.Masa da iki gün öncesinden kalmış bir gazete.İki gün öncesinden artmış bir bugün.Adamın ağlamaya ihtiyacı var belki,kadının adama sarılmaya,soğuk kahvenin içilmeye ve eskimiş gazetelerin yenilenmeye ihtiyacı var.Her şey yarım...

Pencereye vuran yağmurun şiddetini arttırması bile incitmiyor adamı.Hala aynı yerde aynı hallerini düşünüyor.Kadının gardı git gide düşüyor ve boynu bükülüyor.Sanki bir ışık bekliyor.Adamın uzun ve kıvır kıvır saçları önüne düşmüş,bedeni koltuğa gömülmüş,sanki bir daha asla doğrulamayacakmış gibi.Halının desenlerini incelemek gibi mühim bir işin başında belki de.

Yağmur şiddetini daha da arttırır ve yapraklar fırtınadan cama çarparak savrulurlar.Yavaşca başını kaldırır adam ve düşen yaprağa bakar.Bir an o yaprak kadar özgür ve serindir.Bu yine de yaprağın öldüğü gerçeğini değiştiremez.Kadın ne hissettiğini bilir az çok ve cama serpilen damlalar kadar kızgındır.Kızgındır ama yine de o da sever ölü yaprağı.Cesedini kalbinde taşır.Yerinden kalkar ve adamın yanına gider.Öylece önünde dikilir ve ona bakar.Orda olduğunu kanıtlamak istercesine gölge etmektedir adamın düşsel özgürlüklerine.Yokmuş gibi ve yok olmuş gibi davranmayı tercih etmektedir adam.Varlığına saygı duyduğu ancak yalnızlığa aşık olduğundan kadın onun için yalnızca bir gölgedir işte!

Kendinde kaybolan bir garip adamdır yalnızca.Kuyuya bile isteye atlamıştır.Kadında bile isteye bir kayıpla varlığını kanıtlamaya çalışır.Biri çok dipte diğeriyse en az onun kadar dipte ancak güneşe heveslidir.Kadının gücü ikisine de yetmelidir,yetmek zorundadır.

Sonra güneş küçülür.
Önce ikiside donarlar.
Sonra güneş yeniden büyür ve ikiside çözülürler.
Sonra güneş daha da büyür ve ikisini de yakar.
Sonra rüzgar eser ve külleri birbirine karıştırır.
Sonra yağmur yağar ve külleri birbirine yapıştırır.
Sonra yine güneş açar ve kurutur ne var ne yoksa.
Sonra taze bir yaprak düşer kurumuş küllerin üzerine.
Biri çok dipte diğeri en az onun kadar dipte...