Bir tarafımda majör hikayelerim
Koltuk altı yanık!
Bir yanımda minörden bozma saadetler
Sakin ve hiddetli
Varlığına adımı kazımadım daha,ki
Unutmadığına eminim
Sıradan olmadı hiç bir cümlem
Sıradan geçirmedim seni!
Kukuletalı dalkavukların gibi değildim
Oyuncak olmadı hiç bir parçam
Ki nezlinde tattık uçurum seferlerini...
Kabuksuz bir yaşam verdim sana
Işıktan bol ne vardı?
Merak ettiğin her cümlenin sonu bendim
Senden başka soru da olmadı...
Parçalanmayı sevdim
Kudurmayı,köpek gibi ısırmayı
En iyi bildiğin şeydi bende
Tanıdın ama yalnızca yanıldın
Acıtmak güzeldi kanatmadıkça
Sanki biraz sadistçeydi ama lazımdı kekremsi ruhuna..
Sana ve bana ''dair'' yoktu
Aitlik bir sakınca
Birbirine vuran şuursuz kahramanlarımız
Aynada...
Damarlarında hayati eksik,hayatında fazlaydım!
Bir yanımda majör hikayelerim
Sol yanımda minörden bozma tecritler
Gökyüzünde inleyen sesler duyuyorum şimdi
Her renkte seni görüyorum,her kokuda şahsına mahkum!
Ve bilmenin ötesinde anladım
O koca korkuluklardan uçtuğum gece gibi
Bir fincan kahvenin dibinde kalıntı gibi
Kesilmiş süt gibi...
Tadım kaçmıştı,tadın bozulmuştu
Değişmenin ötesinde ÖTEKİLEŞMİŞTİK
Sen yoldan geçen koltuk altında ki yanık
Ben tecrite sıkışmış saf sanık...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder