Ne diyor tüm dünya ve insanlar?
Artık sizi dinlemeye üşenir oldum ve anlamaya.
Yordunuz beni…
Ve küstahlığınızdan sıkıldım.
Kisbeler…
Hepimiz bir doğruyuz ve bir yanlış
Her insan hayatında hiç olmazsa bir kez doğru olanı yapar
Ve herkes hayatında en az birkaç kez yanlışı seçer
Bile bile lades, umut etmenin sonucudur.
Bilmek fakat yanılmayı istemek arzusundan doğar.
Hiçbir şey bir fincan kahvenin dibi kadar tatlı değil.
Hayatın dibini merak ediyorum.
Kahveye mi benziyor zifte mi?
Yüzeyden bakınca her şey olağan belki,
Peki ya dibe çöken artıklar, dipteki dokunulmamış acılar ne olacak?
Hayatın dibi zifte benziyor.
Evet evet… tıpkı zift!
Kimse mutluluklarını dibe çökertmez.
Çünkü yaşamanın olası arzusudur güzel anılar.
Mutluluk bir tutanak….
Oysa kaçımız bilir ki gerçek tutanaklar acılardır.
Eğer doğru dinlersen onu, acımak dik yürümeyi kolaylaştırır.
Bir imkanım olsa da dönmesem bu geceden hiç…
Tepinmenin hiçbir manası yok gündüzleri, geceleri de öyle.
Gündüzler koşmak, geceler susmak için şimdilerde
Bu yüzden gündüzleri yokum, geceleriyse meşgul.
İnanmanın bu kadar zor olması.
İnandıklarından şüpheye düşmen.
Ve hayal kırıklıklarının peşinden koşması.
Kaçtıkça keşkelere takılıp düşmen.
Oysa pişman değilsin hiçbir geçmiş andan.
Yalnızca çok soru soruyor aklın, fazla didikliyor her şeyi.
Ne gereği var, sus sorma!
Zaten burada olmanın da bir manası yok
Gerçeği bunca merak etmeninde.
Ne de olsa bugünün gerçeklerinin, yarının yalanlarına dönüşmesi için çok fazla çaba sarfetmeye gerek yok.
Zaman öyle bir süzek ki…
İnsan her uyandığında bir gerçeğini yitiriveriyor.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder